Ze szkolenia stacjonarnego do kursu online: co przenieść, co zbudować od nowa
Autor: Slotora · Opublikowano
Polskie szkolenie beauty ma swój rytm: rano teoria i pokaz, po południu praca na modelce pod okiem instruktorki, w cenie zestaw startowy, na koniec dokument i wspólne zdjęcie. Kiedy przenosisz je do sieci, część tego rytmu przechodzi na ekran bez zmian, a część trzeba zbudować od nowa. Najgorzej wychodzą kursy, które próbują przenieść wszystko jeden do jednego.
Co przechodzi na ekran bez zmian
Spora część Twojego szkolenia to rzeczy, które nagranie przekazuje równie dobrze jak sala, a czasem lepiej, bo kursantka może do nich wrócić.
- Teoria. Budowa płytki, cykl wzrostu rzęs, typy skóry, przeciwwskazania. Na sali mówisz to raz; w kursie kursantka obejrzy to tyle razy, ile potrzebuje.
- Pokaz i kolejność kroków. To, co robisz przy modelce na środku sali, z kamerą nad stanowiskiem widać lepiej niż z trzeciego rzędu krzeseł.
- Typowe błędy. Masz je w głowie z każdego szkolenia: za gruby materiał przy skórkach, sklejone rzęsy, nierówne łuki brwi. Każdy może być osobną, krótką lekcją.
- Twoje notatki. Skrypt albo materiały, które rozdajesz na sali, stają się tekstem lekcji. W Slotora Courses każda lekcja ma swój tekst i swoje wideo.
Czego ekran nie przeniesie sam
Na szkoleniu stacjonarnym najcenniejsze jest coś, czego nie ma w żadnym skrypcie: stoisz za kursantką, widzisz jej dłoń i poprawiasz kąt pędzelka, zanim błąd się utrwali. Do tego modelka, którą zapewniasz, zestaw, który kursantka dostaje w cenie, i pytania, które zadaje w przerwie. Każdą z tych rzeczy trzeba zastąpić czymś zaprojektowanym świadomie — albo uczciwie powiedzieć, że kurs online jej nie zawiera.
Twoje oko: mentoring albo zajęcia na żywo
Korektę pracy przenosisz do kursu na dwa sposoby. W kursie z mentoringiem lekcja może mieć zadanie: kursantka przesyła pracę — opis i do czterech zdjęć — a Ty odpowiadasz na piśmie; wszystkie prace czekające na odpowiedź masz w jednej kolejce. W kursie na żywo spotykasz się z grupą w ustalonych terminach przez swój link do spotkania (Zoom, Meet, Teams…); link widzą tylko kursantki z dostępem, na kwadrans przed rozpoczęciem, i mogą dodać spotkanie do kalendarza.
Sam kurs wideo, bez zadań i spotkań, to też uczciwy produkt — tylko inny niż Twoje szkolenie. Kursantka uczy się z nagrań i sama ocenia efekty. Opisz to wprost na stronie kursu. Różnice między mentoringiem a zajęciami na żywo opisuje poradnik o zajęciach na żywo i mentoringu, a o tym, jak pisać uwagi do zdjęć, piszemy w artykule o uwagach do prac kursantek.
Modelka: zamień ją na materiał do ćwiczeń i zadanie
Na sali modelkę zapewniasz Ty. W domu kursantka musi ją znaleźć sama, a na początku często nie ma kogo poprosić. Zaplanuj w kursie etap ćwiczeń bez modelki: tipsy na ćwiczebnej dłoni, główka treningowa do rzęs, szablony do brwi na papierze. Powiedz dokładnie, na czym ćwiczyć i kiedy przejść do pracy na żywej osobie. W kursie z mentoringiem to dobre miejsce na pierwsze zadanie: zdjęcie pracy na materiale ćwiczebnym, zanim kursantka dotknie czyjejś płytki czy oka.
Zestaw startowy: zamień go na listę materiałów
W cenie wielu szkoleń stacjonarnych jest zestaw produktów. Kurs online zwykle go nie zawiera, więc kursantka musi wiedzieć, co kupić, zanim zacznie. Kurs w Slotora Courses może mieć listę materiałów: z ilością i notatką przy każdej pozycji. Jak ją napisać, żeby kursantka nie kupiła trzech niepotrzebnych rzeczy, opisujemy w artykule o liście materiałów. Listę umieść też w opisie kursu, żeby kupująca znała koszt przed zakupem.
Pytania z sali: zamień je na lekcje
Po kilku szkoleniach wiesz, o co kursantki pytają zawsze. Zapisz te pytania i przy każdym zdecyduj, gdzie w kursie pada odpowiedź. Część to osobne krótkie lekcje („co zrobić, gdy klej się nie trzyma”), część to zdania w tekście lekcji, część to pytania do quizu. Pytanie, które pada w przerwie na sali, w kursie online powinno mieć odpowiedź, zanim kursantka zdąży je zadać.
Rytm dwóch dni zamień na rytm tygodni
Dwa dni szkolenia to dużo materiału w krótkim czasie — działa to, bo jesteś obok. W domu kursantka potrzebuje więcej czasu między krokami. Ustaw lekcje tak, żeby otwierały się określoną liczbę dni po zapisie albo w konkretnym dniu dla całej grupy. Kursantka ma wtedy czas przećwiczyć jeden etap, zanim zobaczy kolejny, a kurs nie zamienia się w jeden wieczór oglądania.
Nie nagrywaj sali, nagraj kurs od nowa
Kuszące jest postawienie kamery na najbliższym szkoleniu i sprzedaż nagrania. Takie nagranie ma słaby dźwięk, pokazuje plecy kursantek i zawiera godziny czekania. Lepiej nagrać każdy krok osobno, przy stanowisku, z kadrem z bliska, jak w poradniku o nagrywaniu kursu telefonem. Ze szkolenia stacjonarnego weź za to listę pytań i błędów — to najlepszy scenariusz kursu, jaki masz.
Cena: nie przepisuj jej ze szkolenia
Cena szkolenia stacjonarnego zawiera rzeczy, których kurs online nie ma: salę, modelkę, zestaw, Twój dzień spędzony przy każdej kursantce. Zawiera też ograniczenie — na sali zmieści się kilka osób naraz. Kurs online nie ma tych kosztów ani tego ograniczenia, ale ma inne: nagranie i montaż na początku, godziny wideo w planie, prowizję od każdej sprzedaży, opłaty Stripe i — w kursie z mentoringiem — Twój czas na odpowiedzi do prac. Policz je osobno, zamiast przepisywać cenę z sali albo dzielić ją przez dwa. Jak to zrobić krok po kroku, opisuje poradnik o wycenie kursu online.
Co powiedzieć kursantce o różnicach
Część kupujących zna Twoje szkolenia stacjonarne i spodziewa się tego samego w sieci. Oszczędź im rozczarowania i napisz na stronie kursu, czym kurs online różni się od dnia na sali: czy jest modelka (nie — kursantka ćwiczy na swojej), czy jest zestaw (nie — jest lista materiałów), czy ktoś oceni jej pracę (tak w kursie z mentoringiem, nie w kursie wideo), czy są spotkania (tak w kursie na żywo, w podanych terminach). Taka lista nie odstrasza dobrych kursantek. Odstrasza te, które i tak poprosiłyby o zwrot.
Twój głos zamiast obecności
Na sali kursantki uczą się także od Ciebie jako osoby: tego, jak rozmawiasz z modelką, jak reagujesz na błąd, jak organizujesz stanowisko. W nagraniu to nie znika, jeśli o tym mówisz. Komentuj decyzje, a nie tylko ruchy: „tu zwalniam, bo klientka ma wrażliwą skórę”, „tu odkładam pęsetę na podkładkę, nie na blat”. To właśnie te zdania odróżniają Twój kurs od przypadkowego filmu z techniką.
Pierwsza grupa jako próba
Pierwsze wydanie kursu online prawie nigdy nie jest ostatnie. Jeśli masz absolwentki szkoleń stacjonarnych, które chętnie odświeżyłyby wiedzę, zaproponuj im kurs jako pierwszym — z kodem rabatowym i prośbą o szczere uwagi. Pokażą Ci, gdzie lekcja jest za długa, gdzie brakuje ujęcia, a gdzie zadanie jest niejasne. W statystykach kursu zobaczysz, ile osób kończy każdą lekcję i gdzie kursantki rezygnują; to sygnał, które miejsca poprawić, zanim zaczniesz szerzej mówić o kursie.
W Slotora Courses możesz dodawać i usuwać moduły i lekcje, zmieniać ich nazwy i kolejność, a tekst i nagranie każdej lekcji poprawić, gdy pierwsza grupa pokaże, czego brakuje.
Stacjonarne i online obok siebie
Kurs online nie musi zastępować Twojego szkolenia. Wiele instruktorek łączy obie formy: teorię i pokaz sprzedaje jako kurs online, a dzień praktyki z modelką zostawia na sali. Kursantka przychodzi wtedy przygotowana, a Ty poświęcasz czas na to, czego ekran nie zrobi. Pamiętaj tylko, że sprzedaż przez internet to umowa zawierana na odległość, z prawem odstąpienia na innych zasadach niż na sali — o tym, kiedy kursantka je traci, piszemy w artykule o zgodzie na natychmiastowy dostęp.
Na koniec dokument. Kursantka, która w Slotora Courses oznaczy wszystkie lekcje jako ukończone, dostaje zaświadczenie o uczestnictwie z numerem seryjnym. Jeśli po szkoleniu stacjonarnym wydajesz inny dokument, opisz na stronie kursu, który dokument dostaje się za którą część.
Przenieś swoje szkolenie do sieci po swojemu
Kurs wideo, kurs z mentoringiem albo kurs na żywo — z listą materiałów i lekcjami otwieranymi w Twoim tempie.